به تو هر جادوى دانا ؛ فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ فرستادشان و جمع كرده شدند از بهر وقتى روز معلوم ، يعنى عيدى يا روز نوروز « 1 » مرسوم . ( 36 - 38 ) وَ قِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ و گفته شد مردمان را كه همه جمع شويت . ( 39 ) لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كانُوا هُمُ الْغالِبِينَ تا به دم جادوان رويم اگر غلبه‌كننده بينيت « 2 » . ( 40 ) فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ قالُوا لِفِرْعَوْنَ أَ إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ چون آمدند جادوان ، گفتند فرعون را آن زمان ، ما را مزدى هست اگر ما بويم غلبه‌كنندگان ؟ قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ إِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ گفت هست و شماييت از نزديك‌كردگان . ( 41 - 42 ) قالَ لَهُمْ مُوسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ گفت مر ايشان را موسى بفكنيت آنچه « 3 » خواهيت افكندن ، از عصا و رسن . ( 43 ) فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ افكندند رسنهاشان ، و عصاهايشان ، وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ و گفتند به عزت فرعون كه ماييم غلبه‌كنندگان . ( 44 ) فَأَلْقى مُوسى عَصاهُ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ افكند موسى عصاى خويش ، ناگه فروخوردن - ساخت آن عصا آنچه « 4 » جادوان ساخته بودند به تزوير از عصا [ ها ] و رسنهاى خويش . ( 45 ) فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ همهء جاودان به سجده افتادند ، و زفان به كلمهء توحيد بگشادند . ( 46 ) قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ گفتند گرويديم به پروردگار عالميان . ( 47 ) رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ خداوند موسى و هارون پسران عمران . ( 48 )

--> ( 1 ) - ن و ت : يا نوروزى . ( 2 ) - ن : به بينيت . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن : آنج .